السيد الخميني
420
شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( موسوعة الإمام الخميني 46 ) ( فارسى )
آن اين است كه جناب صادق - عليه السلام - در ذيل اين علامات مىفرمايد : « فدق الله من هذا خيشومه و قطع منه حيزومه » . « بكوبد خدا بينى او را و قطع فرمايد كمرش را » . و اين عبارت يا اخبار است و يا دعا ؛ در هر صورت به وقوع پيوندد . زيرا كه اگر اخبار باشد ، اخبار صادقِ مصدَّق است ؛ و اگر دعا باشد ، دعاى معصوم و ولىّ اللَّه است و مستجاب خواهد شد . و اين خود كنايه از ذلت و خوارى و رسوايى است ، و شايد انسان در دو عالم رسوا و ذليل و خوار گردد . در اين عالم پيش آنانكه مىخواست آبرومند شود به واسطهء خودنمايى و اظهار فضيلت ، به عكس آبرويش ريخته و ارزشش كاسته شود و مغلوب و ذليل آنان شود كه مىخواست بر آنها تفوق پيدا كند . و در آن عالم در محضر ملائكهء مقرّبين و انبياى مرسلين و اولياى معصومين و بندگان صالحين رسوا و خوار و ذليل و بىمقدار شود . پس ، واى به حال ما اصحاب مراء و جدال و ارباب هواهاى نفسانيه و خصومات كه چقدر ما مبتلا هستيم به دست اين نفس خبيث بىعاطفه كه دست از ما بر نمىدارد تا در تمام نشآت و عوالم ما را هلاك كند ؛ و هيچگاه در صدد اصلاح آن بر نمىآييم و پنبهء غفلت در گوش كرده و از خواب سنگين طبيعت برنخيزيم . خداوندا ! تو مصلح عباد و [ مالك ] قلوب هستى ، وجود جميع موجودات در يَدِ قدرت توست و قلوب بندگان در تحت نفوذ ارادهء تامهء تو ، ما مالك خود و نفع و ضرر و موت و حيات خويشتن نيستيم ، تو قلوب مظلمه و دلهاى با كدورت ما را به نور افاضهء خود روشن فرما ؛ و مفاسد ما را به فضل و عنايت خود اصلاح فرما ، و دستگيرى از اين ضعفاى بيچاره بنما . فصل نشانههاى صاحبان استطالت و ترفع و جاهطلبى و خديعت ] چنانچه در فقرهء اولى از حديث شريف ذكر شد كه از براى مراء يك مرتبهء باطنه و ملكهء نفسانيه است و يك مرتبهء ظاهره است كه وليدهء آن است و اين مرتبهء ظاهره علامت و نشانهء آن مرتبهء باطنه است ، همينطور در اين فقرهء دوم از فرمودهء امام - عليه السلام -